Social Icons

...Έτσι λοιπόν, σε έναν κόσμο γεμάτο από χέρια που σκάβουν, άλλοτε χώματα κι άλλοτε ψυχές κι ανήμπορα σώματα, εγώ σήκωσα το δικό μου ψηλά κι έγραψα στον αέρα τον πρώτο μου στίχο. Έκτοτε, γράφω με το αίμα μου…
Άδεια Creative Commons
Τα περιεχόμενα του παρόντος ιστοχώρου υπάγονται σε Άδεια Χρήσης
Creative Commons
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα

Τετάρτη, 6 Δεκεμβρίου 2006

❖ Απόπειρα μετάφρασης: Sonnet 18 - Shakespeare


Shall I compare thee to a summer's day?
Thou art more lovely and more temperate:
Rough winds do shake the darling buds of May,
And summer's lease hath all too short a date
Sometime too hot the eye of heaven shines,
And often is his gold complexion dimm'd;
And every fair from fair sometime declines,
By chance or nature's changing course untrimm'd;
But thy eternal summer shall not fade
Nor lose possession of that fair thou owest;
Nor shall Death brag thou wander'st in his shade,
When in eternal lines to time thou growest:
So long as men can breathe or eyes can see,
So long lives this and this gives life to thee.


**************************************************** 


Πώς με μια μέρα θερινή να σε συγκρίνω θα μπορούσα;
Πιο γοητευτικά λιτός και πιο θαυμάσιος είσαι εσύ
Άνεμοι άγριοι συγκλονίζουν του Μάη τα λατρευτά μπουμπούκια
Και του καλοκαιριού σιμώνει σύντομα πάντα η εκπνοή
Πολύ καυτό κάποτε λάμπει το παραδείσιο του ήλιου βλέμμα
Και η χροιά του η χρυσαφιά στη σκιά συχνά λαγιάζει
Και καθετί το όμορφο ζυγώνει προς το γέρμα,
Τυχαία, ή απ’ την πρόθεση της φύσης που όλο αλλάζει.
Μα το δικό σου θέρος το αέναο δεν θα σβήσει
Ούτε θα πάψει απ’ την δική σου να κυριεύεται ομορφιά
Ούτε ο θάνατος σεργιάνι σου στη σκιά του θ’ απαιτήσει,
Γιατί θα ζεις μες στις γραμμές αυτές παντοτινά.
Όσο θα υπάρχουν οι θωριές κι η ανθρώπινη πνοή,
Τόσο θα ζει και θα σου δίνει αυτό το ποίημα ζωή.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου