Social Icons

...Έτσι λοιπόν, σε έναν κόσμο γεμάτο από χέρια που σκάβουν, άλλοτε χώματα κι άλλοτε ψυχές κι ανήμπορα σώματα, εγώ σήκωσα το δικό μου ψηλά κι έγραψα στον αέρα τον πρώτο μου στίχο. Έκτοτε, γράφω με το αίμα μου…
Άδεια Creative Commons
Τα περιεχόμενα του παρόντος ιστοχώρου υπάγονται σε Άδεια Χρήσης
Creative Commons
Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 3.0 Ελλάδα

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2014

✿ Η ζωή των... Π.



Διώξαμε όλα τα σύννεφα, νομίζω…
Έχεις κάποιο ακόμα για μένα;
Κρατώ τις μνήμες, κρατώ και τα όνειρα…
Ανυπόστατα, αγέννητα όλα. 

Χάσαμε κάτι και κάτι κερδίσαμε.
Ρωγμές; Η μνήμη ας είναι καλά, να μη χανόμαστε…
Όχι, δεν πειράζει πια,
Ναι, μας συγχώρεσα…
Ιδίως για ό,τι δεν παλέψαμε αρκετά
Αφού το “αρκετά” ποτέ δεν ήταν για μας αρκετό…



Στο Π. από το Π.
Αγάπη.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου